SÖYLE AZRAİL’E
Fevzi Emir Yılmaz


Beni hep yanında görmek isterdin,
Bir gün aramazsam kızar, küserdin,
Kursağından keser “Oğul ye.” derdin,
Söyle Azrail’e getirsin seni.

Ne bayramlar geçti, sessizdi yuvan,
Sensiz ekmeğimiz, aşımız yavan,
Sen gittin ya anam, boş kaldı divan,
Söyle Azrail’e getirsin seni.

Çok özledim can veren gülüşünü,
Her derde dermân olan öpüşünü,
Çık gel anam, yük eyleme düşünü,
Söyle Azrail’e getirsin seni.

Dün gece rüyama girdin sen yine,
Yasladım başımı titrek dizine,
Uyanınca anam, düştüm derdine,
Söyle Azrail’e getirsin seni.

Gönlüm razı değil son gidişine,
Eteğinden tutsam, düşsem peşine,
Aklım ermez anam, yazgı işine,
Söyle Azrail’e getirsin seni.

Sinesinde âb-ı hayat içtiğim,
Özlemiyle can evimden geçtiğim,
Güzel anam, yetmedimi çektiğim,
Söyle Azrail’e getirsin seni.

Diz çöküp Mevlâ’ya açtım elleri,
Titredi sinemin suskun telleri,
Anam, senin duan çevrilmez geri,
Söyle Azrail’e getirsin seni.

Korkuya, belaya sensin siperim,
Her sevince seni ortak ederim,
Gel ki anam, bayram etsin gözlerim,
Söyle Azrail’e getirsin seni.