Not: Şiirimin esin kaynağı Lal Şairem’dir.



İlkbaharım, zarafetim
Ormanın en derinliklerinden
Yayılan kralların kokusu.

Yorgun omuzlarıma attığım
O bembeyaz nurdan şalım
İçimi ısıtan incecik örtüm.

Acıyla, kederle, gamla
Sabırla cevhere dönmüş
İçteki sızıların
Dışarıya güzellik olarak
Süzülmüş
Nurdan aydınlığın.

Varlığımın sessiz huzi makamı
Şelale orkidesinin ney taksimi
Salkımlarında buluyor
En zarif notalarımın neva perdesi
Ne bir ses var
Artık ne de bir keder
İsyan etmeyen suskun sular.


Dallarının ucundan
Sarkan her bir çiçek
Gökten yere doğru uzanan
Arş’ı alaya yükselen
Bir âmin
Şükür damlaları izler.

Erdemlilerin erdemlisi
Bereketin simgesi
Zevkin sembolü.

Nurlu şelaleden
Ağır ağır süzülüyor
Ruhumun mahzunluğu.

Şelale orkidesi
Hızla akan bir su şelalesi değil de
Zamanın durduğu bir an gibisin
Telaşın bittiği
Var olmanın yettiği
O huzur anı.