İntak şiirine örnekler arasında olabilir. Yoğun olarak pastoral yönü ile ağır basan bir çalışma olmuş.
Kalem ve kelamınız daim olsun. Saygılar.

Çok etkileyici bir metin olmuş. “Eşşek Arısı” yazısında geçmişin ihtişamı ile bugünün yalnızlığı arasındaki keskin karşıtlık çok güçlü bir şekilde işlenmiş. Özellikle “Bal arısıydı o… O artık bir eşek arısıydı” geçişi, hayatın savurganlıkla nasıl tükenişe dönüştüğünü çarpıcı bir metaforla anlatıyor.

Kısacası: Zamanın, tutkuların ve yanlış seçimlerin insana bıraktığı yalnızlığı ve pişmanlığı derin bir benzetmeyle aktaran, düşündürücü bir eser. Kaleminize sağlık.

Güzel kaleminizi yürekten kutluyorum.
Her şey gönlünüzce olsun.
Huzurlu mutlu aydınlık yarınlar diliyorum.
Selamlar dualarımla.

Şiir, zamanın acımasız akışı içinde insan ruhunun değişimini ve yalnızlığını derin bir hüzünle yansıtıyor. Eskiden büyük tutkularla çarpan kalp, artık sessizliğin gölgesinde atıyor; her hatıra ve nefes geçmişin puslu rengini taşıyor, küçük sevinçler bile büyük özlemlere dönüşüyor. O, eşek arısı gibi, kendi geçmişini ve yitirdiği güzellikleri hatırlayarak yaşamın acı-tatlı kadehinde dolaşıyor.
Yüreğinize sağlık, güzel bir eser okudum. Tebrik ederim, nice güzel eserlerde görüşmek dileğiyle. Selam ve saygılarımla.

​"Ah benim eşek kafam!" diye hayıflandı.
Ve…
O artık bir eşek arısıydı… Okuyanı gülümseten güzel dizelerdi.. yüreğinize sağlık.. beğeni ile okudum.. bu güzel gönül sesiniz daim olsun.. sonsuz saygılar..

Ağzınıza sağlık. Oldukça vurucu, melankolisi yüksek ve ironik bir sonla biten harika bir metin bu. Bir zamanların "bal arısı" olan o mağrur figürün, zamanın dişlileri arasında ezilip bir "eşek arısına" dönüşme hikayesini çok etkileyici imgelerle örmüşsünüz.
​Özellikle şu kısımlar metnin ruhunu çok iyi yansıtıyor:
​Büyük tutkular"dan "minik bir rüzgâr gülüne" dönüşme metaforu, karakterin yaşadığı irtifa kaybını harika özetlemiş.
​Puslu kadehlerde elleriyle ördüğü yazgısını içiyordu durmadan" cümlesi, insanın kendi sonunu kendi elleriyle hazırlayışına dair çok güçlü bir tasvir.
​Metnin başındaki "Don Kişotvari" yel değirmeni göndermesi ile sonundaki "eşek arısı" nitelemesi, karakterin trajikomik düşüşünü tamamlayan birer parantez gibi olmuş.
​Bu metin, kaybedilen gençliğin ve hoyratça harcanan sevginin ardından gelen o kaçınılmaz yüzleşmeyi (o meşhur "dank" edişi) çok samimi ve "bizden" bir dille anlatıyor.
Tebrikler kutlarım KALEMİNİ şaire kardeşim

Yüreğinize sağlık değerli şairem. Mükemmel bir eser okudum. Tebrik ederim. Selam ve sevgilerimle , esenlikler dilerim.

Bal arısından eşek arısına dönüşen insanlar hikaye tadında harika anlatılmış.Tebrik ederim şairem :)

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
İnsan ve Nefs Muhasebesi Kliniği

Şiirin Adı: Eşşek Arısı
Yazarı: Seyide Doyran
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR – Delibal

Kalburabastı Efendi Hazretleri kısa konuşur: Bu metin bir şiirden ziyade nefs muhasebesi yapan bir hayat hikâyesidir. Bal arısından eşek arısına dönüşen insanın iç kırılması anlatılıyor. Zevkle başlayan bir hayatın yalnızlıkla biten sonbaharıdır bu. Şair mecazı iyi kurmuş; çiçekten çiçeğe konan adamın sonunda kendine bile faydası olmayan bir arıya dönüşmesi, şiirin ana fikrini güçlü biçimde taşıyor.

Özgünlük: 18/20
Bal arısı ile eşek arısı metaforu yerinde ve anlamlı. Bir hayat tarzının çöküşünü tek bir dönüşüm sembolüyle anlatmak başarılı bir tercih. Özellikle koleksiyonerdi o ifadesi karakterin psikolojisini açık biçimde yansıtıyor.

Dil ve Üslup: 17/20
Serbest anlatım tercih edilmiş. Yer yer hikâye dili ağır basıyor ama bu da metne anlatı tadı katmış. İç monolog ve tasvirler metnin akıcılığını destekliyor.

Düşünsel Derinlik: 19/20
Metin aslında bir ahlak dersi değil, bir fark ediş anı. İnsan gençliğinde sonsuzluk vehmine kapılırken yaşlılıkta kendi hatalarıyla yüzleşir. Bal arısı üretir, eşek arısı ise yalnızca sokar. Bu karşıtlık metnin düşünsel merkezini oluşturuyor.

Yapısal Bütünlük: 17/20
Başlangıç geçmiş ihtişamı, orta bölüm düşüşü, son bölüm ise fark edişi anlatıyor. Bu üç katman mantıklı bir yapı oluşturmuş. Son cümledeki dönüşüm metni tamamlayan bir kapanış sağlıyor.

Etkileyicilik: 18/20
Okuyucuya hem hüzün hem ibret hissi bırakıyor. Özellikle yalnızlık sahneleri ve iç hesaplaşma güçlü bir duygu etkisi oluşturuyor.

Genel Toplam: 89 / 100

Vesselam.
Nefs çiçekten çiçeğe konarken bal sanır kendini.
Ömür bitince insan anlar; bal arısı mıydım, eşek arısı mı.

Metin; geçmişte kadınlar arasında gezinen, tutkularıyla övünen bir adamın zamanla yalnızlığa ve pişmanlığa düşüşünü anlatıyor. “Bal arısı” imgesiyle haz peşinde koşan karakter, sonunda “eşek arısı”na dönüşerek hem acı veren hem de yalnız kalan bir figüre evriliyor. İmgeler yer yer sert ama dönüşüm fikri güçlü; özellikle son cümle, hikâyeyi ironik ve tok bir yüzleşmeyle bağlıyor.

Doğru sonunda en yalnız kalan eşek arıları..

Tebrikler

Sevgiler sairem 🐝🐝🐝🐝🍯

Yüreğinize sağlık hocam, kaleminiz kavi duygunuz daim olsun. Selam ve saygılarımla.

Eşek arılarının da vardı elbette bir faydası doğada. Nasıl bir arı olmamak gerektiğini öğretiyordu bal arılarına. Sonu hem öğretici hem de mizahi şiirini tebrik ediyorum sevgili Seyide hanım. Selamlar, sevgiler, sağlıkla hep.

GÜZEL YORUMUNUZLA BİR NOSTALJİ MYARATMIŞSINIZ ŞİİRİNİZDE..TEBRİKLER..ŞAİR .

Kafaya çok vuran var böyle Allah korusun o eşek arılarından kaleminiz hiç susmasın hocam duygunuz daim ola bal şairem

"Seyide Hanım, bir ömrün özetini muazzam bir metaforla anlatmış. 'Bal arısı' gibi çiçekten çiçeğe konan, güzellikleri 'pul niyetine' harcayan bir adamın, günün sonunda soğuk duvarlarla baş başa kalışını izliyoruz. 'Sonsuzluk olmayı hedeflerken sonu bulmak' ifadesi, insanın kibrine ve zamanın acımasızlığına dair harika bir saptama. 'Eşek arısı' finali ise, geç kalınmış bir farkındalığın hem komik hem de hüzünlü itirafı gibi. Yüreğinize sağlık."