Korkuyorum sensizlikten
Yorgun bedenim direniyor hayata
Duracak gibi kalbim ilk dokunuşunda
Gözler ıslanırken bile gülerdim hayata
Seni görünce içime bir ateş düşerdi
Baktıkça o gözlerine utanmayı öğrendim
İsmini koyamadım önceleri ne olduğunu
Bu nasıl bir güç ki beni sana getirdi
Sonra öğrendim ki bunun adı aşk’mış

Korkuyorum seni kaybetmekten
Öyle alışmışım ki ellerini tutmaya
Kalbim buz gibiyken aşk eritirdi bu heyecanımı
Parçamparça ruhumla çıktın karşıma
Ela gözlerinden sıyrılıp, ruhumu sardın aniden
Dayanamam sevgine,korkarım seni üzmekten
Acılarımın ortaya çıkıp
Gözyaşının seni boğmasından korktum

Korkuyorum
Yaşanmış hüzünlerime ortak olurmusun
Hep özlenendin unutulan hiç olmadın
Hiç mümkün degildiki, hep kalbimdeydin
Ne zaman bir sevdaya yelken açsam
Her güne ümitsiz başlarım
Acı dolu tebessümle kucaklarım
O bahar kokulu duyguları
Her gökyüzüne baktığımda
Yıldızlara uzak olduğumu hatırlarım
Rüyalarım sensiz olmasından korkarım

Korkuyorum
Gülümsemediğini görsem ,ümitsizlik çöker gözlerime
Tüm suçu kendime yüklerim
Başımı öne eğer, parçalanmış ruhumdan utanarım
Sevginden yoksun bedenim üşümeye başlar
Ne kadar çaresizlik varsa sarar bedenimi
Adeta yok olurum sensizlikten
Hiç hüzün eksilmez hayatımdan
YEŞİLIRMAK