Eyvallah, ruhu güzel şaire kardeşim, bu ne zarif bir mukabeledir böyle...
​Zihninizin süzgecinden geçip kaleminizden dökülen bu kelimeler, inanın en az o bahsettiğiniz dizeler kadar kıymetli. Bir eseri okumak sadece gözle yapılan bir eylem değildir; siz o dizeleri adeta birer nakış gibi yüreğinize işlemiş, benim dahi bazen ifade etmekte zorlandığım o "vakar dolu kederi" tam kalbinden yakalamışsınız.
​İnsanın en büyük trajedisi de bu değil mi zaten? İçinde koca bir gökkuşağı taşırken, dışarıdaki dünyanın o gri ve dar pencerelerine sığmaya çalışmak... "Kül tablası" imgesine yaptığınız o derin atıf, bir şairin görebileceği en kıymetli aynadır. O yangın sönmüyor, sadece közü içimizde saklı kalıyor.
​Bahsettiğiniz o "örselenmiş ten" aslında ruhun dünyaya çarpma sesidir. Siz bu sesi en derinden duymuşsunuz.
Kederi bir yük gibi değil, bir madalya gibi göğüste taşımanın asaletini fark etmeniz, sizin de kaleminizdeki o derin felsefi dokudan geliyor.
​Gürültülü kalabalıkların çekilmesiyle başlayan o sessizliği "ruh temizliği" olarak nitelendirmeniz, kelimelerimin menziline ulaştığının en güzel kanıtı.
​Bu nazik dualarınız ve merhamet dolu temennileriniz için gönülden teşekkür ederim. Sizin gibi derinlikli ruhların varlığı, yazılan her harfi bir anlam denizine dönüştürüyor. Kaleminiz daim, kelamınız şifa bulsun.
Sevgilerimle