Bu şehir masum değil
Suç ortağı.
Üstelik korkak,
En az benim kadar…

Bir masa,
Önümde soğumuş bir çay,
Dosyamda birikmiş yılların
Sabıkası var…

Oysa sen
Bana yasa dışıydın,
Giremezdin resmi kayıtlara
Yüreğimde saklıydın…

Semtin otobüs duraklarında,
Dalgalı siyah saçların,
Ve tutuşan ellerimiz,
Ve suç kanıtları, aklımda…

Gençtik, romantiktik,
bu kentte suçtur bu,
Bu yüzden
Hep kaçak sevdik…

Fısıltıyla konuşurduk,
Yerin kulağı vardı,
Vicdan,
polis gibi nöbet tutardı…

Tenine dokunmak suç sayılırdı,
Bakıştığımızda
Sirenler çalardı yüreğimizde,
Ve şehir susardı…

Oysa bakışların;
Daima heyecanlı
Daima ürkek,
Fakat kararsızdı…

Mahkemeye gerek yoktu,
Yıllar sonra
Karar;
Yargısız infazdı…

Ayrılık
Kaçış sanıldı.
Oysa zorunlu bir çözüm,
Gecikmiş bir itiraftı…

Bir öğle üzeri isteksiz, korkak
Çıktım arkama bakmadan,
Çünkü kalsam
Her şey yanacaktı…

Yıllardan sonra arayan sendin
Bir telefon kulübesinden,
Tanıdım;
Özlemli ve sitemli sesinden.

Ben de aradım seni,
Yıllar önceki semtte.
Yoktun, bulamadım,
Zaten bana haramdın…

Çiğnerdim kuralları,
Yasaklar arzu doğururdu,
Ancak bir adım daha atsam,
Belki iki hayat son bulurdu.

Şimdi
Senden uzakta yaşıyorum,
Seni düşünmeyi,
Ve demli çayı bırakamıyorum.

Çünkü bazı alışkanlıklar
İnsanı ayakta tutuyor;
Ben seni dokunmadan sevdim
Var olman bana yetiyor…