Lambanın ışığı değmeli tenine
Gölgesi düşmeli duvara,
Sessizce gelmeli,
Uzanmalı,
Sol yanıma.

Dokunuşu yavaş,
Sıcacık teni,
Saçlarının kokusu
Doldururken ortamı
Elimi kavramalı eli.

Acele yok sabırla,
Başını koymalı omuzuma,
Birlikte susmalıyız,
Ritim tutmalı kalbimiz
Soluk soluğa.

Yarım kalmasın,
Boşluk bırakmasın,
Uzatmasın geceyi,
Çünkü boşluğu sever,
Melankoli.

Uyandırsın beni sabaha,
Teninde gecenin sıcaklığı,
Balkona taşısın
Uyku mahmurluğunu,
Dağınık saçlarını,

Yürüsün benimle
Hayatın içinde,
Kaldırım taşlarında
Ne önde, ne geride,
Yanımda.

Spor yapsın
Bedenine saygıdan,
Zamanla yarışmasın ama
Sözü senet olsun,
Gecikmesin hayata.

Kilosuna değil sadece
Ruhuna da dikkat etsin.
Ağırlaşınca hayat,
Hafifletmeyi bilsin
Kahkahalarıyla.

Yüzünde boya değil,
Gülüşünde ışık olsun.
Doğal, bakımlı, özenli,
Çünkü kendini özenen
İyi bilir sevmeyi.

Ezberlemeyelim hayatı,
Güneşle birlikte doğalım
Altını çizelim,
En vurucu cümlenin,
Mükemmelini biz yazalım.

Birlikte gülelim,
Birlikte gelişelim.
Sevecen olsun;
Dokunduğu her şeye
Işık olsun, ses olsun

Akıllı olsun
Ama kalbiyle düşünsün.
İlgisi kadar, bilgisiyle,
Anlayışıyla büyülesin beni.
Gönlüme rehber olsun.

Günüme ışık, tenime huzur,
Karşımda dost,
Hayatta yol arkadaşı,
Yatağımda sevgili…
Kim istemez ki?

Vaktini, saatini bekliyor belki,
Ama bekleyiş de güzel.
Çünkü büyük aşklar
Önce özlem olur,
Sonra kader…