Kadın
Öncelikle sıcacık bir ten;
Dünyaya yayılan merhamettir
Yumuşak ninni melodisinden.

Sekiz mart
Takvimde bir gün belki,
Oysa tarifsiz bir yangındır
Emekçi kadının hikâyesi…

Hikayeler acı da olsa
Sekiz Mart önemli bir anıdır,
Çünkü Kadının olduğu yerde
Umut ve sabır vardır.

Sabır annenin sakin gücüdür;
Kederleri, tasaları küçültür,
Acıyı saklar gülüşünde,
İyilikleri, güzellikleri büyütür.

Ve kimi kadınlar vardır,
Mütevazi bir anne gibidir;
Ama doğurup, besleyip, büyüttüğü
Bir ulusun kaderini değiştirir.

İnsanlık çoğu zaman kadını
Ve emeğini görünmez sayar.
Küçük harflerle söyler adını,
Ve sabrını kısmete yazar.

Kimi evlerde bir çığlıktır kadın
Kırılmış tabak gibi atılır sokaklara,
Kimse görmez, duymaz, konuşmaz duvarlar,
Nice canlar veda ederken hayata.

Oysa bir kadının çığlığı
Utancıdır medeni dünyanın.
Bir kadın öldürüldüğünde
Ölümüdür bütün insanlığın.

İnsanlık yüzyıllar boyunca
Ağır bir yargı yükledi kadına;
Namus etiketi yapıştırdı vücuduna,
Ve töre dedi cinayetin adına…

Bazen bir söz oldu o yargı,
Bazen karanlıkta kör bıçak,
Bazen gecenin ortasında
Hayatı söndüren bir alçak!

Oysa bir kadın incindiğinde
İnsanlık kanardı.
Bir kadın susturulduğunda
Adalet susardı…

Suskun adalete direndi kadın;
Ev kurdu, çocuk büyüttü, onardı dünyayı,
Çünkü o sadece sevda değildi
Gelecekti, geleceğin verimli toprağıydı.

Bilinmelidir ki güçlüdür kadın
Evreni parmaklarında oynatır.
Eğer gülümsetebilirsen bir kadını,
Hayatı yeniden başlatır.