4
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
58
Okunma
Tüm yolları kapattın,
Sustun…
Ben de sustum.
Ama bil ki,
Sessizlik bazen
En acı çığlığıdır aşkın.
Telefonum çalmıyor,
Sesinde yankılanan
“merhaba” ya hasretim.
Yine de gecenin bir vakti,
Durup dururken,
Kalbimim titrediği oluyor,
Nedenini bilmiyorum
Sadece delici bakışlarını
Üstümde hissediyorum.
Oysa bende eş zamanlı
Gururla ördüm,
Yüksek duvarlarımı,
Seni özlemeyi bile
Yasakladım kendime,
Bir “nasılsın” bile
Demedim,
Ama her nefeste
Seni sordum kendime…
Biliyorum;
Sen de hissediyorsun,
Bir rüyanın içinde
Birbirimize dönüyoruz bazen.
Sonra sabah oluyor,
Ve ikimiz de
Susmayı seçiyoruz yeniden.
Belki bir gün;
Aynı anda kırılır
İçimizdeki sessizlik…
O zamana dek,
Ben seni suskun seviyorum.
5.0
100% (3)
Cevap Yaz
