2
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
406
Okunma
masada bir ay yatıyor,
karnından küçük bir orman.
kaburgalar sayılmıyor artık,
her biri başka bir hayvan.
kalbi, bir kediyle fısıldaşmış,
diliyle dikişleri çözüyor,
kemiklerin içinde bir mırlama.
aletler masal,
yanlış sırayla.
ruh cebinden çıkıp
zamanı tersinden giyiyor.
ölüm eğilip gülümsüyor,
“bu beden hâlâ oyun ister.”
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
