2
Yorum
14
Beğeni
5,0
Puan
158
Okunma
masada bir ay yatıyor,
karnından küçük bir orman.
kaburgalar sayılmıyor artık,
her biri başka bir hayvan.
kalbi, bir kediyle fısıldaşmış,
diliyle dikişleri çözüyor,
kemiklerin içinde bir mırlama.
aletler masal,
yanlış sırayla.
ruh cebinden çıkıp
zamanı tersinden giyiyor.
ölüm eğilip gülümsüyor,
“bu beden hâlâ oyun ister.”
5.0
100% (5)
Cevap Yaz
