0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
90
Okunma
Söyle bana hafız,
Akşam olunca yanan bu ışıklar
Neden aydınlatmıyor
Martı çığlıklarıyla sessizleşen şehrimi?
Son duraklarla çevrili bu kentte
Kaç kalabalık yalnızlığın bestecisi var
İsimleri kazılı hayatların mermer taşlarından başka?
Soğutmuyor hiçbir kış
Yanardağdan esinlenen yüreğimin
Sönmeyen volkanik patlamalarını.
Görmüyor körden ödünç alınmış bakışlar.
Gözlerine mil çekilmiş bulutlar
Artık ıslatmıyor
Yağmurun ferahlığını.Tatmıyor avuçlarım.
Kolumda sana ayarlı bir saat,
Seninle duran zamanın akşamındayım.
Masamda
Öksüz bir kalem,
Bir silgi,
Alın yazısından başka her şeyi silen
Yırtık bir kâğıt var,
Geceyi daha da karartan lüksüz.
Karanlığı korkutmuyor duvarların,
Buruşturulmuş mektuplardan konuşanı bilsen
Bilme istedim sayfaların silinen yerlerini.
Serdar Özyanız
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
