1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
36
Okunma
Penceresi kırılan hayallerin
öksüzlüğü süzüldü gözünden gecenin.
Rahmetin yağmurlarını dilerken Rahman’dan,
payına kurak mevsimler düşen dudağımdan
mırıldandım arşa feryadımı.
Suskunluğu iğne iplik niyetine diktim dilime.
Uykusuzluk besteleyen gözlerimden,
haykırdım içimin karanlık suretini.
Bilmediğim bir bilmecenin içinde kayboldu gençliğim.
Hiç’e savuran rüzgârlar kattı beni önüne.
Hiç bu kadar yakın olmamıştım ölüme.
Serdar Özyanız
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz