2
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
101
Okunma
Vakit çok geç gecenin bir yarısı
Mevsim kış günlerden pazar.
Buz kesiyor İstanbul sokakları.
Zemherinin ayazı düşmüş yüreğime,
Rüzgarın uğultusuna karışıyor sessiz çığlığım,
İsmini sayıklıyor titreyen dudaklarım.
Yürüyorum… Yürüyorum gecenin yalnızlığında,
İstanbulun sen kokan caddelerinde...
Geceye isyan ediyor sensizliğim.
Hasretin bir ok gibi saplanmış
yüreğime,
Gözlerimden kan damlıyor ellerime
Yokluğun öyle üşütüyor ki yüreğimi,
Aldığım her nefesde buz tutuyor nefesim,
Yürüyorum… Yürüyorum karakışın ayazında,
İstanbul’un buz tutan caddelerinde…
Boğazın hırçın dalgası vuruyor sahile,
Martıların feryadı yükseliyor göklere.
Soğuk rüzgarlar delip geçiyor tenimi,
Buz tutmuş şu yaralı yüreğimle
Yürüyorum.. Yürüyorum gecenin karanlığında,
İstanbul’un sen kokan caddelerinde…
Ayhan Özdemir
@kaleminesintisi
5.0
100% (7)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz