Canı bilir, canı üzer elemim
Beni bilir, beni gezer âlemim
Onu bilir, onu yazar kalemim
Seraptan haz alan Leyla’ya gider
Kitaptan haz alan Mevlâ’ya gider

Elin verdiğini, ayaklar almaz
Biten imtihanın, tekrarı olmaz
Aşkın deryasına, şaşkınlar dalmaz
Akla değer veren çileye gider
Şekle değer veren hileye gider

Sol yanda tamunun homurtuları
Sağ yanda Firdevs’in mis kokuları
Aşk ehlinin olmaz hiç korkuları
Gülden haz alanlar laleye gider
Yoldan haz alanlar sılaya gider

İlelebet sürmez bir kısır döngü
Her şeyin mutlaka sonu var çünkü
Kül eder kayayı Ferhat’ın küngü
Cana değer veren kıbleye gider
Cine değer veren dubleye gider

Günler haftaları savurur iken
Aylar seneleri devirir iken
Felek çemberini çevirir iken
General düşünce kışlaya gider
Delibal düşünce tarlaya gider

DELİBAL – Celil ÇINKIR