Çalışmanın, rızık aramanın ve küçücük bir canlının taşıdığı büyük dersin hikâyesini güzel anlatmış Celil kardeşim. “Çalışmak farz olmalı karınca kararınca, çare bulmak zorlaşır kalbimiz kararınca” dizeleri şiirin özünü güçlü biçimde taşıyor. Kutluyorum kardeşim, kalbi selamlarımla.

Saygıdeğer Celil Çınkır Hocam,

“Karınca Kararınca”yı okurken, karıncanın küçüklüğünden değil, insana öğrettiği büyüklükten söz edildiğini düşündüm. Şiiriniz, ilk bakışta yaşanmış bir hadisenin hatırasını anlatıyor gibi görünse de, dizelerin derinlerine indikçe karşımıza rızık, emek, fıtrat, sorumluluk, merhamet ve nihayet insanın kendi hakikati çıkıyor.

Özellikle Murat Can’la birlikte tanık olduğunuz o sabah sahnesi çok kıymetli. Gün henüz doğmadan harekete geçen karıncaların, kendilerine verilen vazifeyi hiçbir sorguya, hiçbir gösterişe ihtiyaç duymadan yerine getirmeleri; insanın ise çoğu zaman sahip olduğu aklı ve bilgiyi, kendi fıtratının gereğini ertelemek için kullanması arasında sessiz ama güçlü bir karşılaştırma kurulmuş. “Şartlı bilgim pes etti, başım öne eğildi” dizesi de bence şiirin en önemli kırılma noktalarından biri. Çünkü bazen insanın öğrendiği bilgiler değil, bizzat hayatın kendisi öğretmen olur.

Karıncaların birkaç dakika içinde işlerini tamamlayıp yuvalarına dönmeleri, şiirde yalnızca çalışkanlığın değil, fıtrata sadakatin de sembolü hâline geliyor. “Uymadan hevasına” ifadeniz burada ayrı bir anlam kazanıyor. İnsan, nefsinin peşinde sürüklenirken küçücük bir canlı kendi yaratılışının bilgeliğiyle hareket ediyor. İşte şiirin asıl tokadı da burada: Büyüklenmeye alışmış insana, küçücük bir karınca ayna tutuyor.

“Karınca Duası”na getirdiğiniz bakış da ayrıca düşündürücü. Karıncayı yalnızca bereketin sembolü olarak görüp onun temsil ettiği emeği, düzeni ve canlıya merhameti hayatımıza taşımadığımız sürece, duvarımıza astığımız hiçbir yazının hakikatini yaşamış olmayız. Şiiriniz bu noktada duayı duvardan indirip hayatın içine koyuyor.

Ve son bölümde söylediğiniz “tek karınca ezmedim” sözü, bence bütün şiirin özünü taşıyor. Çünkü merhamet, büyük sözlerle değil; gücümüzün yettiği küçücük bir canlıya bile zarar vermemeyi seçtiğimiz anda kendini belli eder.

“İyi şoför karınca bile ezmez” sözünün, sizin ifade ettiğiniz gibi, yalnızca iyi şoförü değil, iyi insanı tarif etmesi gerektiğine katılıyorum. Zira insanın gerçek büyüklüğü, kendisinden güçsüz olana nasıl davrandığında ortaya çıkar.

Hocam, siz bir karıncanın sabah mesaisini şiire dönüştürmüşsünüz; fakat okura bıraktığınız ders, karıncadan çok daha büyük:
Rızık için emek et, fıtratını unutma, haddini bil ve senden küçüğüne dahi merhamet et.

Özün sözü budur. Vesselam.

"Belki de şiirin en güzel tarafı şu:
Karınca küçüldükçe ders büyüyor, insan büyüdükçe kendi eksikliğini fark ediyor."

" Bu güzel şiiri yalnızca hayvanseverlere değil, hayata bakmayı yeniden öğrenmek isteyen herkese armağan etmek gerek."

Kaleminiz daim, gönlünüz bereketli olsun
Selam,saygı ve muhabbetle..🌹

Pakize Sultan tarafından 28.8.2026 02:31:18 zamanında düzenlenmiştir.

Şundan eminim ki; karıncalar ve diğer canlılar Allah'ın buyruğuna koşturuyor ama insanoğlu kulağının üstüne yatıveriyor. Rızkı aramak için tan vakti kalkmak gerek derdi büyüklerimiz. Şiirinizin esasında Murat ile başlayan gizemli bir olay okuyanı derinden düşündürüyor. Nice ilim gizli o karıncaların doğasında. Şahit oldum defalarca, Ezan vakitlerinde uyumakta olan köpekler uyanıp, birlikte uludular. Ezan bitince sustular. Bu hal tüm hayvanlar için geçerli olsa gerek. Anlamlı ve ders verici bir şiirdi okuduğum. Hediyenizi kabul ederek selamlıyorum. Hayırlı geceler hocam

Saygı değer kıymetli üstadım,
> "Rızkın peşindeki o erken uyanışı ve hayatın sarsıcı gerçeğini sıra dışı bir hatırayla harmanlayan, ders niteliğindeki mısralarla kurulu usta işi bir eser olmuş.
Murat Can'ın şahsında insanı ve kaderi sorgulayan, hafızaya kazınan o gizemli ve ibretlik tabloyu en duru biçimde yansıtan bu dizeler, okurun yüreğinde derin bir yankı bırakıyor. Kaleminize, o zarif ve hakikat arayıcısı yüreğinize sağlık."