İHTİLAL SUSUŞLARI

Nefesi çalınmış gökyüzünün
yıldızı düştü avuçlarıma.
İhtilal susuşları konuşuyor caddeler,
susmayı hece hece öğrettim
yağmurların dövdüğü sokaklara.

Sonbaharın gözleri var
durmak için son hamlesini yapan yelkovanda.

Çığlığımın gönül sergisinde aşkı anlattım
şah damarından kanayan şiirlere.
Kare kare ömrünü geçtim gözlerinden.

Sırıtan yüzümün maskesini çıkaramadım,
altında yatan zayıf halimin
istemedim görünmesini.

Öğütler sıralanan hayatın
tıkadım kulağını aşkla,
dilsiz insanları dinledim sonra.
Kalbimin dağılmış parçalarını topladım,
birleştirilmesi mümkün olmayan.

Geleceğin en önemli parçasıydın oysa,
giderken götürmüşsün yanında.
Seni göremeyince anladım.

Donuk bakışların
aynalarına yansıyan heba edilmişliğin,
yok olmuş karanlığı yansıyor
tuzlu yaşına gözümün.

Ömrün son durağını kaçırdım,
bileti yokluğuna kesilen
tek kullanımlık yaşamda.

Serdar Özyanız