0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
13
Okunma
Bedel
Parmaklarımda şubat soğuğu
titretiyor dudağımın isimsiz kıyısını.
Bahardan çalışmış sıcak bakışların
soğuk üşümeleri kaldı payına.
Yağmursuz toprağın göğe bakışı gibi,
Dalıyor gözlerim uzaklara.
Mektupların imza bölümlerine
kazımıştım adının baş harfini.
Şimdi eksiltilmişsin alfabemden;
bir harfsiz anlamsız kalıyormuş tüm harfler.
Yokluğunla başlayan varlığından ödünç aldım
kanattığım şairane üslupları.
Sensizliğin ecelinde
mührü kırıldı isimsiz fermanın.
Kabus dolu sayfaların
soru işaretlerindesin şimdi.
Yalın ayak yürürken kalbim,
aşk kesiği kanamalar sızıyor
sensizliğin sokaklarında.
Ödetilmiş ve ödenmiş bedelin
tohumunu ekiyorum.
Şah damarından kanayan damlaları
akıtırken sevda bahçelerine,
tohum misali.
Bende birazdan daha çok ölüyorum seni.
Serdar Özyanız
