1
Yorum
18
Beğeni
5,0
Puan
334
Okunma
Kafes dövüşçülerine
sisler içinde yürürken
bir tavşanın parlayan dişleriyle
yönünü buldu
gizemi kaybolan zavallı
kavgalı, çilekeş
her birindeki boşlukta
huzuru kaçıran
rahatı yerinde bir fren sesi
gecenin derisini yüzen bir balıkçı
baştan sona deri giyinmiş
buyurgan bir yavanlık
midesinde yuvalanmış
aklı büyük aç kuşlarla
ucuz peruk arayan aya doğru
uykumun sınırlarında uçarken
serbest çağırışınla
sırada hangisi varsa
anlam kurudu gitti
king kong kadar eskimiş bir korkuyla
tavanda yürümediği kesin
yaşlanmış bir şaire adres soran
bir kasırga gibi alaycıydı kelimeler
ya da yapacak işleri olduğu için
ölemeyen biriydi
suskun tuhaflığıyla kafesteki
sôzü bittiğine gôre
en iyisi uyusun
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz