madem bir bakıma faydasız
ölüm gelmeden daha
öfkenin yastakinden baca gibi çıkması
madem uygun bulunmuş
birinden yarasını istemek

oysa beni benim gözlerimle gören
bir verinin karşısında
öte bereyi toplamış
nice badireler atlatmış
dünyanın ortasına kurulmuş sofrada
bir balık, bir alık, bir köşesiz
yani ağacın dua kadrosunda ilk on bir
buyur, hazzınla başbaşasın

canlıyım diye avunan bir elin dokunduğu
duvarda
baktım şöyle bir
tuzun pürüzlü ve çolaktı

en fazla zalim yardımcısı
en az âlimden artan
söylenmenin tutkulu açısında bir ara
neyse ki ölüyoruz

sıkışmış duygunla bir kirpiyi uyandırdın
bir köprüyü örtmekten caymış karın mesulüsün
ilk zalim ile son zalim arasında
kalbinin dayandığınca insansın

zavallı bir durum
iri kıyamı dost sanmak
uyumazsan uykuna
düşünmezsen düşüncene yenilirsin
kar yağınca işkillendin
yeryüzü soğuk yüzlüydü
her hâliyle dondurabilir
yüzsüz yürüyen üzgünleri



Hayattan zevk almanın imkansız olduğunu anladıktan sonra zevk almaya başladım diyordu biri.
Kişisel çöküşü kişisel yarıştan kişisel nedenlerle çekildi.
Bilmem mutsuzluk mu bu?


gümbürtünün ardından su bulandı
dalgalı bir adımla
büyük bir gövde
mezesi bol dünyanin gölgesine oturdu
güneşin sarhoşluğu hakim
içindeki kötü uyanık
acı şekilsiz yastıklarda uyuyor


dünya gündeminde ıssız bir haberde
canımı acıtan ne çok şey var

gücenmiş memelere
gül kokmayan korkulara
maç tehlikesi atlatmış ağaçlara
heyelanlara
canavarlara
basılmamış şiirlere
huzuru bozan kişilere
dağınık saçlara
pek az kalmış ekmeğe
kirli tuvaletlere
çekik, iri veya keskin gözlere
doğmuşuz demek ki


Melekler, uzaktan bakınca beyaz bir kapıdan içeri giren iki kişiye benzerdi. birinin üzerinde siyah deri mont, diğerinin gri renkli bir gömlek olduğunu emin olunan.

Eski bir varilde kireç söndürmüştü usta elleriyle evimiz için.

bir yeni bir eski
hiç güvenme en iyisi
et ve kemiksen kusura bakma
yakılacak veya bir gün annesinin dibinde büyüyecek kozalak için
güvenilir bir suç bu


iki olasılıklı korku romanlarına
umuda kapalı yollara
güçlü melankolilere
kolik bebekleri tutuklayan kolluk kuvvetlerine
garip dokulara dokunuşlara
hisleri cilasına ekleyen mermerlere
kamuoyunlarına
kulunç girmiş cesaretlere
yaygın imzalara
yangılı konuşmalara
mutsuz martılara
gôĞe ulaşamamış yıldızlara
doğmuşuz demek ki

İnsan ilişkilerinin sahtekarca bile olsa bir ahengi, tınısı, bir örüntüsü var benimki bu ahengi yakalayamamak, anlam yüklemek üzerine.

oldum değil oluştum, de.



konuşurken sesi terk eder insanı
avın serçe gibi ürkek
yemin gibi güçlü
biilmeden say kötülüğü
ağacın kozalağım büyüsün diye dua ederken
yaşamak ölmekten daha korkutucu diye düşünmesi

neyin yorgunuysan osun.

bir ağacın dans etmekten yorulduğuna
inandın madem

Bu İsyandır🌲