umumi bir kayıpla
böylesine alışmış kelimeler
mahcup bir temenni
gülü eksik mağara
bize bir hediye yollamış alegori
biraz daha deneyimin sonucu
şimdiki zombiler arabalı

yıllarca yedekte kalmış
dalavereyle kışa yenilen
süngüsü düşmüş bir yazda
mezarı için bir zemin bulamamış
havada uçarken neşeye, yere inince
emeğe benzeyen
parçalarını geçmişe örtmüş bir keşke
yakaya yapışmış mor bir delikti
esintili birine benzerdi,
diğer renkler üşürken

kara toprak doğudan
öcüsü batıdan
hatta batından çıkmış
yas tutanın bir daha bırakmayacağı
bir yaraya doğru
bir hüma kuşu uçar
bir gölge geçer üzerinden
kollarını geniş açmış bir öğlende

ciğerine bir yumruk saplanır
soğandan evlerde ağlayan kapı baca
tık sesleri ve uykular arasında
birazdan tövbe edecek adam
küfürüne helallik isteyen nedenine eklerken

yollar kapalıysa çapraz yürürdü
seviye atlamış verev kesimli bir baskı
kalantorca karartılmış resimde
en koyu köşedeyiz
bize ağlamayan oğlaklar
teker teker düşüyor gökten
herkes kendini doğurur
ağzından çıkan öfke
bir çabanın sapsızıyken
bir dilim eksikmiş
bir ilim fazla
kuş dilini fondiplersen
bundan sonra şakırsın inci ince

cezan varlığı var gibi yapmak
yokluğun usulen
buzdolabı açıp kapama sırasına göre
önce limonu ardından sütü
tekeline almış ve
sırtını Yaradana dayamışsın
oysa insan ağlarken yutkunamaz
yumurta da tavuğun şiiridir
buna ne dersin?