parçalarımı anlatınca sus emri geldi köklerimden toprağın hafızası gibi aynanın sırrı değişmez
insafsız bir güldü avından ötede
dikeninden dolayı kaşınırken hem
acemi ve alıngan yalanların
biri nöbet tutuyor diğeri good bye
bir o kadar öz edim seni
inancın üzgünse kore’de namaz vakti için erken
nar ve lale soğanı, dert ve naylon kumaşla bir garip liste
kemiklere işlemiş büyüyünce kemikle dans etmek
aramız iyi mi diye sorardı
pille çalışıyor dünya
bitenler için sorum ne ayak?
şimdi şiirde kapuska yemeden önceki gerginlikteyiz
kralımız arap şeyhinin elinde bir aslan
tahtı testereyle kesilmiş
grift sabrıyla kükremesi üzgün, yelesi uyanık
gecenin aydan kapağı fırlayıp gitti
bizimkisi yol çizgilerden yol ışıklarına içten bir selam

Paylaş:

16 Beğeni

+8 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Demans Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Demans şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Demans şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Enûma Eliš, @enmaeli

2.10.2025 23:25:54

Pilli radyolar gibiyse dünya, sevdiğin bir şarkıyı dinlerken aniden biten pilin ardından şarkı yine de kulaklarında çalmaya devam eder. İçinden eşlik ederken hemdert...bu özlemek olabiliyor bazen.

Selâm bizden de Parlain,

Noah, @noah

2.10.2025 22:26:30

Güneş her gün doğup batarken, her şeyin sürekli olacağına olan inancımız duruyor içimizde bir yerde, yeniden, yine aynı hataları, denenmişi denemeyi bu cesaretle yapıyoruz sanırım. Kırıldığın yerden yeniden iyileşeceğini, yeşereceğini zannederken, o kırığın, örselenmenin aslında orada olduğunu hep içimizden bildiğimiz hâlde saf bir umutla, “belki” kelimesine bağlılığımızla çıkıyoruz yine meydana, meydan bizi yeniden incitmek üzere çoktan hazır bekliyordu. Üstelik tüm yaralarımızla, yaranın olduğu yerden iyileşemeyeceğimiz kesinken, nasıl bu kadar inat ve inançla aynı yerden iyileşme umudunu taşıyabiliyoruz bilmiyorum.
saygılar.

Noah

2 Ekim 2025 Perşembe 22:26:30

Bu yoruma 2 cevap yazılmış.

Noah

2 Ekim 2025 Perşembe 23:02:32

Şüphesiz geleceğin içinde yeni bir şey olmayacak, her şey daha önce yaşanılanlara benzeyecek, benzedi de üstelik. Geçmiş şuanın da içinde varsa, geçmiş sayılabilir miydi bilmiyorum, geçmiş hiç geçmiyordu. Dört mevsim birden bir bavula sığardı bazen, bunu en iyi kuşlar bilirdi, almak istediklerinle, alamadıklarınla, taşıdıklarınla, taşıyamadıklarınla, yanında götüremediklerinle. Kafesi kırılan o kuş, bir daha konamayacak sabahlara ve konduklarını da yanında götüremeyecek, yüklenemeyecek içindeki tedirginleri artık. Her şeyi sığdırdığını zannetsen de bazen parçalanmamak elinde değildir, yarım, bölük pörçük, başlangıç diye hatırladığımız, bitişin parçalarıdır bizde kalan.

ALEYKÜM SELAM...SEVGİYLE..

Parlain m , şiirin sahibi

2 Ekim 2025 Perşembe 22:45:31

Umutla kast edilen devam etme gücü ve şevki ise yine de umutsuzluk işini en iyi gerçekleştiren bana göre, ikisi arasında çslişki değil iş birliği var, biri ölmeden diğeri doğmuyor. Bir aman yükselmeden olmuyor, Bunlardan bıkıp gitmek için geldik herhalde.
Selam Noah.

Cevap Yaz