Yollar sadece yürümek isteyene kısalır,
Gönül kapısı, anahtarı olan için aralanır.
Bin bahane dizilse de bir niyetin önüne,
Gelecek olan, karanlıkta bile yolunu bulur.

Ne saatlerin suçu var, ne mesafelerin yükü,
Eylemde gizlidir sevdanın en gerçek mülkü.
Duyarsızlık sessiz bir veda marşıdır oysa,
Arayacak olan, sesini uçurumda bile korur.

Zaman dediğin, sevdiğine ayrılan hazinedir,
Müsait değili demek, aslında yerin bende değildir . Kırgınım; uykusuz gecelerin hesabını sormaya değil, Bir nefeslik çabayı benden esirgemene, bu gidişinedir. İnsan en çok, önemsenmediği o boşlukta üşür

Çünkü sevmek, bir boşluğu doldurmak değil,
Fırtınada bile aynı yöne bakmaktır.
Gelmeyene yol, aramayana sebep çoktur,
Kalanın bahanesi, gidenin ise sadece adıdır.

Gönül yorulur elbet, beklemekten ve bitmekten, Ama hayat vazgeçmez yeniden çiçeklenmekten. Bırak gitsin; sırtında bahane yüküyle koşanlar, Senin değerini, ancak senin gibi kalbiyle bakanlar anlar. Bak, gökyüzü her sabah inadına maviye boyanıyor, Kapanan her kapı, daha aydınlık bir sabaha uyanıyor.

Artık ne bir eksik, ne bir fazla; herkes hak ettiği kadar, Kimisi bir ömür kalır, kimisi sadece bir sitem kadar. Yürüdüğün yollarda izini bırakanlara değil, Seninle o yolu yalınayak göze alanlara yer var.


(KOR)