Sesi kısılmış bir şarkıyı mırıldanıyorsun rüzgara dedim,
Belki kalbiyle dinler de nakaratı tamamlar......dedi.

Yazılmamış bir kitapta adını arıyorsun....dedim
Belki parmağıyla çizmiştir satırları........dedi.

Gökyüzünü hiç görmemiş birine yıldızları anlatıyorsun,...dedim.
Belki bir gün gözlerini açar da ilk beni görür....dedi.

Kül olmuş bir yangından kıvılcım dileniyorsun...dedim.
Belki rüzgar eser de küllerin altından kalbi görünür..... dedi.

Hiç çalmayacak bir telefona bakıp duruyorsun....dedim.
Belki yanlışlıkla basar da nefesini duyarım..."..dedi.

Güneşi hiç görmeyecek bir gölgenin peşindesin," dedim,
Gülümsedi, gözlerinde kırık bir ışıkla...
"Belki bir gün ay tutulur da," dedi,
"Kavuşuruz o kutsal karanlıkta..."

Umut var ya o delice umut
Çölün ortasında deniz kabuğu aratır insana.
Sırf o geçti diye bastığı toprağı,
Cennetten bir köşe diye koklatır insana.


(KOR)