5
Yorum
29
Beğeni
5,0
Puan
208
Okunma
Tıpkı can çekişen bir kalbin hayata sımsıkı sarılması gibi, kavuşamayan aşıklar da birbirlerinin hayaline öyle sıkı sarılırlar. Bu yüzden kavuşamamak aşkı eskitmez, aksine her an taze tutar.
Bir hasta odası, bir dar koridor,
Nefesle ölümün savaşı gibi.
İnsan her şeyi kaybedince anlıyor,
Gözden düşüp giden o damla yaşı...
Aşk da böyledir sevgili, tıpkı hayat gibi;
Elin elime değseydi, sönerdi belki bu nar.
Biz hiç kavuşamadık, bir sır gibi saklandık,
Zaten en ölümsüz aşklar, yarım kalanlar...
Dokunsam kırılacaktı o büyülü rüya,
Uzaklık, sığındığımız tek siper oldu.
Yaşamın değerini nasıl fısıldarsa ölüm,
Seni sevmenin tadı da yokluğunda var oldu.
Yollarımız kesişmedi, varsın öyle kalsın,
Kavuşmak dediğin, hikayenin sonudur.
Sen benim içimde hiç bitmeyen sızım,
Bu aşkın en güzel hali, senin yokluğundur...
(KOR)
5.0
100% (14)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
