Ben bu sevda uğruna
iki dünyayı da göze aldım.
Biri yaşadığım,
diğeri senden sonraydı.
Sorarsan sana
“Bir şey yapmadı,” dersin.
Oysa ben
kendimden vazgeçmeyi
senden öğrendim.
Seni ilk tanıdığımda
benim için bu kadar değerli olacağını
hiç düşünememiştim.
Bazı insanlar
hayatımıza girmez,
hayatımızın yönünü değiştirir.
Sen öyle geldin,
ben farkına vardığımda
çoktan geç kalmıştım.
Kalbimde
iki yaprak arasında kalan
o parça
hâlâ yaşıyor.
Ne seninle,
ne bensiz.
Arada bir yerde
kanıyor.
Şimdi sorsalar
“Ne kaldı?” diye,
birkaç yarım cümle,
bir eksik gelecek
ve adını anmadan
seni anlatan
bir yorgunluk derim.
Ben bu sevda uğruna
iki dünyayı da yaktım.
Biri senden önceki ben,
öteki sensiz kalan her şeydi.
Sen hâlâ
“Hiçbir şey olmadı,” dersin belki,
ama ben
olmamış bir hayatın
yasını tutuyorum.

Kadir TURGUT