0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
148
Okunma
Dağların delindiği Ferhat’ın
feryadı bile merhem olmadı
acıyı bastığım yaralarıma.
Sensizliği sararken sensizliğe,
fırtınaların savurduğu
sürgünlerde açıyorum
kör bakmayı öğrettiğim gözlerimi.
Düzeni kökünden sökülen
aşk mezesi şimdi sevdaların göğsü;
menfaatin adı aşk oldu,
bilmediğim dillerde seviyorlar beni.
Oysa ben çok yabancıyım bu sevdaya;
aşkın secdesinde kaldı alnım.
Adının harflerini eksiliyorum içimde,
geçmişten silemediğim beni
eksildikçe siliyorum gelecekten.
Morg soğuğu üşütüyor içimi;
benim bile içimde terk ettiğim senin
ölüsü kaldırılmayan sahipsiz bir cenazesin.
Ne zaman geçsem ebediyet yolcularının önünden,
yaşayan bir ölü sen düşüyor hatırıma.
Adına okunan selâların bitişine ekliyorum
sahipsizliğini.
Serdar Özyanız
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
