0
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
136
Okunma
Geç kaldım.
Tutkulu gecelerin
sabahlayan sorgusu bitmedi.
Yenik düştüğüm sevdaların
elimden tutmayışı;
düşürdü sevda ceninini.
Gırtlağına kadar battığım
bu kirli kentin çamuruna
alıştım belki de.
Satın alınmaya hazır aşkların
sessiz terk edişlerini mırıldandı
Mecnun’un çöl bakışları.
Uzak türküler besteledi,
sonunu bildiği aşkın celladına.
Kurduğu düşlerin sürgün edilişinin
gecelerinde uyandırdı
kâbuslar uykusunu.
Yenik düşmüşlüğün yakasına yapışan
bir tutam umut,
örselenmiş hayatın son durağı oluyor.
Kahramanı olmayan bir aşk;
kaybedenin mağlup olduğu.
Dudağı sahte duyguların
Kan rengi ipiyle dikili
Aşk kesiği derin yaraları taşıyor.
Mahşerleşiyor gönlümde kurulu mîzan
Terazinin ne tarafına koysam da seni
Kaybedeni ben oluyor ve…
Susuyorum hayata.
Serdar Özyanız
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
