1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
113
Okunma
Seni anlatırken
ödünç kelimelerle azaldım.
Baş başa düşündüğüm kendimin kavgasısın.
Sevdasını çürümeye terk ettiğim mazinin
unutulmuş yüzü oluyorsun
hayatın film sahnesinde.
Herkeste biraz sen varsın şimdi,
kaçtığım kendimi unuttum.
Geçmişin tozlu raflarında
unutulmuş bir şiirde.
Gidişin, ayak parmaklarına asılı sevdanın
üzerindeki notu aldırış etmeden kimse;
uğurlansın aşkın ebedî âlemine.
Seni sakladığım kuytular
ayyuka çıktı.
Şimdi herkeste sen varsın,
bende ise herkes…
Yokluğunun cesedini kalbimin içine yatırdım.
Önce ruhunu ayırdım içinden.
Senaryosunda replik kalmadı,
geç kalınmış bir sahneydi.
Tek yaşamlık filmin içine
sayısız ölümler sığdırıldı.
Susarken bir daha kalabalıktım kendime.
Susarak uzaklaştı çığlığım içimden.
Serdar Özyanız
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz