Kalbim yığılı önümde,
Sesim uzaklarda çınlayan bir iz,
Bilmiyorum neden geldim buradayım?
Sahi Allahım sen söyle,
Günler dönüp duruyor etrafımda...
Nasıl ve nereye gitmekteyim?

Sarmaşıklar dolaşmış bedenime,
Düğümlenmiş sanki hepsi hücrelerimde,
Korku soluk soluğa ensemde...
Bir iz nolursun ey kader!
Bir ses bir çığlık ,bozun bu sessizliğimi!

Hangi çağdan kalma bu dehliz?
Hangi efendiden azade bu köleler?
Yılgın atlar dolup taşıyor yüreğimden...
Kasvetli bir tebessüm şiirlerimde,
Bilmiyorum neredeyim?

Cehaletin karanlığı boğuyor bedenimi...
Tokmaklar iniyor suretime,
Fenerler sönüyor bir bir...
Vazgeç artık kendinden ey saklı düş,
Bırak solsun çiçekler kurusun hepsi…

Çaresizlik dimağın üzerinde bir gölge,
Bilmem kaç zamandır böyle?
Bahçemde bazen hüzün bazen neşe,
İhtimaller bir zincir bir pranga zihnimde,
Gölgeler çoğalıyor küflü duvarlarda,
Ve yazıldı sonu olmayan birkaç satır daha..
Durdurun solmasın çiçeklerim…

ZEYNEP SENA DOĞANTEKİN