Güneşime perde çekersen eğer,
O zaman toplanır yüreğime binlerce keder,
Gecelerim senle dolu, her anı seher,
Ben sen oldum, bilmez misin sen.

Adını andıkça titrer dilimde söz,
Hasretin çöker gönlüme, yaşlanır göz,
Bir bakışın bahar, bir susuşun köz,
Ben sen oldum, bilmez misin sen.

Dağlara sordum derdimi, cevaplar sustu,
Rüzgâr aldı ahımı, uzaklara puslu,
Gittiğin her yerde izlerin asılı,
Ben sen oldum, bilmez misin sen.

Bir kırık saat gibiyim, durur zamanım,
Ne gündüzüm gündüz, ne gecem tamamım,
Yokluğunla sınanır her bir yanım,
Ben sen oldum, bilmez misin sen.

Saçlarına düşen her telde kader,
Gözlerinde saklı bin yıllık sefer,
Adınla yanar bu yürek, bu ciğer,
Ben sen oldum, bilmez misin sen.

Bir selamın diriltir küskün bu canı,
Bir suskunluğun yakar geceyi, anı,
Sensizliğe düşman oldu bu fani,
Ben sen oldum, bilmez misin sen.

Ne gençliğim gençti ne yaşım kemal,
Her durak bir imtihan, her nefes sual,
Zaman aynasında yüzüm hep hayal,
Ben sen oldum, bilmez misin sen.

Kırklar meclisinde adınla yandım,
Dua dua kapında sabaha kandım,
Ne varsa kendimde sana adandım,
Ben sen oldum, bilmez misin sen.

Varsan dünyam bayram, yoksan virane,
Adın düşer dilime, olur efsane,
Yazılmış alnıma bu sevda yine,
Ben sen oldum, bilmez misin sen.


Kadir TURGUT