3
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
148
Okunma
Lâl oldum geceye…
Karanlık bir yazı alnımda,
Kara kalem ile yazılı adın.
Baharın solgun yaprakları gibi
Savurdu aşk denilen rüzgâr bizi.
Şimdi hangi uzaktasın, bilmem.
Belki de ellerin başka ellerde.
Kim bilir… Bana baktığın gibi bakıyorsun ona da.
Yaşamın son satırına yazmıştım oysa ben seni.
Yokluğuna serzenişlerim bu yüzdendir.
Çıkmayan bir leke gibisin;
Hangi aşkla yıkasam da,
Hangi sevdaya acı olsam,
Gönlümün sokaklarından
Silinse “ayak izlerin”…
Mektuplar yazıyorum…
Her bitişinde buruşturup atılan,
Sana ulaşamayan mektuplar.
Biz iki yabancı bile olamadık;
Yalancıyı oynayan sen,
İnanan ben oldum.
Canın sağ değil,
Canım sağ olsun değil,
Aşkın başı sağ olsun.
Serdar Özyanız
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz