Seni sevmek bir kapının önünde durmak gibi,
Anahtarım cebimde ama açmaya kıyamıyorum.
İçeri girsem kaybolacağımı biliyorum,
Dışarı çıksam zaten yok olacağım.

Adını anınca daralıyor dünya,
Haritalar seni göstermiyor.
Her yol sana çıkıyor ama
Hiçbir yol seni bana getirmiyor.

Ben bu aşkı kaçak yaşamıyorum,
Açıkça, alenen, cezasını bilerek seviyorum.
Ne savunmam var, ne itirazım;
Hakim sensin, hüküm de sen.

Geceleri göğsümde ağır bir sessizlik yatıyor,
Uyku bile senden izin alıyor.
Bir bakışınla sabah oluyor içimde,
Susmanla yıllar eskimiş gibi.

Beni serbest bıraksan bile gitmem artık,
Çünkü alıştım kalbinin duvarlarına.
İnsan bazen özgürlüğü değil,
Anlamı seçer, bunu sen öğrettin bana.

Eğer bir gün bu sevda beni tüketirse,
Ardımda ağıtlar bırakma.
Sadece şunu bil:
Kaybetmedim…
Ben, kendimi sende tamamladım.