Hasret bulutlarıyla çıldıran yollar,
Yalnızlığın yıldız ağrısına serilir.
Göğsümde uyku tutmayan çığlık,
Çığlık, gecenin en derin hırıltısıdır.




Bir dağ,
kırlangıç sesiyle
en uzağa atarken ayakları.
Ayazla, güneşte solan çağrılarındır türküler.
Şehrin somurgan ağaçlarında tüller,
aşkın omuzlarına ezber masalı.
Iraksı gölgeden eğilip bakıyor anılar,
sürgün menekşeler fısıldarken adımı.




Geceyi giyen rüzgarın alacasında,
beyaza vurulur kuş yangını.
Kör karanlığın avuçlarında ezilir kanatlar,
Dünya, daralan bir kafeste.
Üşür yüreğimin serçe sabahı.
Camdan bir gök çizdim kendime, içine sığmadım.
Vakit, sustuğum yerlere çırılçıplak kaldı.


Yakmalı bütün ışıkları, günün düşüşüne.


Dilimde uçurum intiharları,
sürgün bir ömrü aldatır.
Kanar göğü yaz buzulların arkası.
İçimizden düşeriz büyük kıyametlere.
Dudağıma doğan hüzün bekçileri,
gürültülü şarkılar alır sesimi elinden.
Oturup ay’la özlerim sevincini,
haldaş gözlerimin.



Örtme perdesini penceremin.
Yüzümde gölgelenmiş bir hayat,
sessizlikle su taşır odama.


Uykulu rüzgârların soluğunda,
darmadağın saçlarım.
Kıyısızlığım, tutunaksız bir yosun.



Topla şimdi öksüz umutları,
sar gecenin hırkasına,
üşüyen bir sokak bekler kapıda


....