Sevdiğimi bildiğinden emin değilim, nedense...
Her yazdığım satırda seni bulmanı isteyerek sevdim.
Okurken yüzünde bir tebessüm kalsın,
Sende var olduğumu bilmek isteyerek.

Bir fincan kahve sıcaklığında içini ısıtmak istedim.
Seni hayaller kurmak beni benden alırken,
Sen canımı yakmaktan zevk alıyordun...
Buna rağmen, bendeki seni özlemeyi sevdim.

Benim olmayacağını, sana dokunamayacağımı bile bile…
Belki bir rüyaydı ya da sadece bir hayal…
Uyanınca her şey bitecekti, bilsem de...
Sevdim, sevdim işte.

Gökyüzündeki ay kadar erişilmezdin,
Aldığım soluk kadar içimdeydin.
Dokunsam kırılırsın diye korktum,
Bir adım atmaya bile cesaret edemedim.

Ve seni her an kaybetme korkusuyla sarılırken hayaline,
Yine de bir adım daha atmayı hayal ettim.
Kalbim yok olacağını bilse de, seninleydi.

Sevdim...
Sevdim işte.