Nilüferler köksüzdür su üzerinde özgürdür hiçbir şeye bağlanmaz, kendini hiçbir şeye ait hissetmez ama muhteşem bir görüntüsü vardır, belki de çiçekler içinde en imkansızı ancak sadece suda yaşayabilen suyun olmadığı yerde olamayan bir çiçek , su hayat gibidir sürekli bir akış halinde , nilüfer ise şairemin duyguları , hayatının renklerinin solduğu ve güzelliğinin artık hissedilmediği bir giriş var şiirde.

Geçen zamanın içinde hüzün ile yoğrulmuş, türkülerin hissettirdiği yakıcı bir ayrılık kokusu ile.

Çaresiz bir bekleyişteki yorgunluk var ama yine de gözlerini yumduğunda güzelleri gören güzel bir yürek var. masanın üzerindeki sayfalar , resimlerin uçuşması hem geçmişi hatırlatırken hem de zamanın hızlı akışı ile şairemiz yorgunluğa bürünür.

Yaşamın güzel taraflarını görüp, kendimizi güzel işlerle oyalamaya çalışırken geçmişteki hatalarımız bir şarkı ile bir çığırtkanlıkla bizi hatırlatıyor kendini, geçmişten ders alıp, yolumuza devam edelim tesbihim, muhakkak ki yeni bir düşüş olmasın diye onlar hep gelecek gözümüzün önüne kimi zaman bir resim, kimi zaman bir şarkı kimi zaman bir çığlık ile atlattığımızı ve geçtiğini söyleyeceğiz içimizdeki çocuğa ve daha dikkatli olacağımızın sözünü vereceğiz o da kendini daha huzurlu hissedecek, elinden tutacağız yanındayım diyeceğiz, senin şiirinle ben de yüreğime bunu söylemediğimi ve söylemem gerektiğini fark ettim, güzel yüreğinin ışığı okuyan herkese geçsin, gül kokulu sevgin herkesi sarsın tebrik ederim canım :*

"Zamanda
kayan hüzünlü çiçeklerin
ve
çocukların rüzgarlı çatılarında,
saf türküler
nemli sisler içinde,
belirsiz, yakıcı
bir ayrılık kokusu."

İçli bir düşte çocukluğuma sarıldım şu dizelerde. Kerpiç evlerin yıldızlı damları ne güzeldi eskiden...

Tebriklerimle...