1
Yorum
29
Beğeni
5,0
Puan
442
Okunma

Yaşamak köprüsünde,
sıratla kavgaya tutuşmuş
nefsimin alevindeyim...
Varsın olmasın bana gülmek,
ben Gül’den sebeb yaradana gülümserim.
Vicdanım kadar insanım,
öyle böyle değil
incindiğimde deli olur
gülümserim…
Yol da yolcu da insandan içre
aldandıkça kuyulara
bağlamam kara…
Hatrı ağırdır göğün,
çalınınca yere
gömülür
yedi kat arzın dibine
kaybolur ışık…
Olsun
ben kırıldıkça daha güzel gülümser,
dişimi tırnağıma takıp
yeniden ve yeniden
güneşi doğururum…
Vaha Sahra
17 Nisan 2025
14:46
5.0
100% (8)