3
Yorum
19
Beğeni
5,0
Puan
394
Okunma
Zaman, kendini inkâr eder bu ayda,
gölgeler suskun, ışık dilsiz,
bir eski harf düşer ruhun uçurumuna.
Ve açlık, kelimeleri inciten sır,
varlık içinde yokluk,
yokluk içinde varlık,
bir aynanın iç içe kırıldığı ân.
Gecede titreyen kandiller gibi
düşer secdelere yıldızlar.
Duyuyor musun?
Sessizlik bile oruç tutuyor bu şehirde.
Dünya, mahcup bir çocuk gibi
gözlerini kaçırıyor hakikatten.
Ve sahurların dudaklarındaki dua
bir eski medeniyetin yankısı.
Ey suskun kelimeler,
hangi harf anlatır bu açlığı?
Ve hangi alfabe anlar
göğe yükselen duaların kokusunu?
Ramazan, bir harita değil,
bir coğrafya değil,
zaman hiç değil.
O, unutulmuş hakikatin sesi,
göz kapaklarının ardında saklı bir ışık.
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz