15
Yorum
43
Beğeni
4,8
Puan
1502
Okunma

Ait olmanın açlığıyla, etrafını
istimlak eden anlam, bize bir alan bırakmaz ki
kimselersiz konuşmak mümkün olsun
:
Doğruya doğru,
sağrısı sanrı ile kırbaçlanan gerçeğin
doru tayları, ki onlar
gören gözün çocuklarıdır,
benliğin dikenli tellerine saplandı.
Sınırlı bir nabızla can çekişen
cübbeli aklın müritleri,
ruhsatsız bir şifayı döke saça
oraya doğru ilerledi.
Ruhun, iştahlı aç canavarları
kör karanlıkta alestaydı.
Oradan yalnızca gerçeğin G’si kurtuldu.
Ve maksatlı bir merakla aranan, nokta olarak
ortadan kayboldu.
Şimdi hepimiz, onu buluyoruz.
Bildiğimizi anlatmak için, bir vahaya koşar gibi.
29102bin24İst.
5.0
93% (13)
2.0
7% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.