"Renksizlik esir olunca şu renge, girer Musa öbür musayla cenge"der mevlana.

Şiirde Musa'ya malum olan nedir

"yok sayılabilirliliğin zihne kaydedilmiş olması dışında bir özden mahrumiyeti denilebilir.
antikitede;
" Helicanda, Musaların(müziklerin) ormanına giderken aganippe adlı bir pınar varmış temesos ve helican'ın kızlarıymış(ondan doğan ırmak)
oraya giden yol üzerinde taşlar üzerine kabartmalardan işlenmiş euepheme'nin*ki hayırlı şöhret sahibi, ahlaklı kimsenin resmine rastlarsın
işte o Musaların(müz) sütanasıdır. "

bu alegori ;Tevrat'ta musanın nehre bırakılışı ve onu bir sütannenin sahiplenmesine dek uzanır.
musanın su yüzünden toplanması müziğin
baştan ve ve yoldan çıkarıcı etkisi ve dahası

söz sanatlarının müziğe denkliği ve daha bir çok
refere edilebilir uzantıyla düşünmek mümkün.
elbette şiir; musalardan gelen saptırmaya (sirenler) aldırmaksızın
şiir özdeksel kapısına yanaşmak; öncelikle ilhamın, akabinde bilgelikle donanmış bir varlığın işi.

🌿

Eskiden ile geçmiş aynı kelimeye sığmayan iki sızı olup akmış.

Okuruyla didik didik kavga eden, hem güzel hem meydan okuyan, bilinçli ama yorucu bir dille sarsıcı ve mesafeli bir duruşu ne güzel sergilemiş.

Herkesin seveceği bir şiir olmayabilir ama unutulacak bir şiir de değil.

Musa’sı malumun
Kalbimi sımsıkı tuttum
Boğulmakta
bir dirilmedir
Ve geri çekilme de




Ruhun ölümsüzlüğü sınırsızdır
Şiiri sıkı sıkı sardım göz içlerime





Sevgimle