AKIL VE HAKİKAT
​Beyni dinç tutup aklı kullanmak,
İnsanoğlu için gerektir gerek.
Beden sağlığını korumak için,
Vahyi akıl ile anlarız elbet.

​Kitab-ı kâinat okunmak bekler,
Hikmetle yoğrulur bütün emekler.
Zehirdir insana nefsin hevası,
Aklın en amansız, zorlu belası.

O berrak akıl ki ruhta bulunur.
Akla zarar verenden hesap sorulur,
Dumanlı perdeler inmesin göze.
​Haram karışmasın tertemiz söze,

Zararlı alışkanlık benzer bir köze;
UzK dualım onlardan değmesin bize
Uğradığı her yeri yakar yok eder,
İnsanlığa bırakır eksilmez keder.

​Uyuşur zihinler, kör olur gözler,
Ne irade kalır ne doğru sözler.
Kumar bir bataklık, umudu yutar,
​Ocaklar söndürür, kişiyi satar,

Akıl zarar görünce dış etkenlerden,
İnsan uzaklaşır ahlaki ilkelerden.
İrade zayıflar, kişi kararsızlaşır,
Ar duygusu yok olur, hem arsızlaşır.

İnsanı sağlıkdan uzaklaştırır kir,
Akıl esir olursa hakkı ne bilir?
​Karanlık kuyuda kalırız elbet,
Hatalar insanlığı bitirir ebet.

Beden emanettir, can ise azık,
Aklın kıymetini bilelim, yazık!
​Ebedî alemin yolcusuyuz biz
Alnımızın akıyla gidek hepimiz

İçki, kumar, zinanın yeri yok bizde,
Yasaklanmıştır bunlar hem dinimizde
Uzak duralım bunlardan korunalım biz
Razı olsun bizlerden.yüce Rabbimiz