​Rehberindir o Kitap, durma, sarıl her hecene!
Yoksa hüsran çökecektir yaşanan her gecene.
Ruhu girdap gibi yutan o karanlık geceden,
Kurtaran ancak O’dur; bihabersin Yüce’den...

​Bir bütündür o nizam, parçalayıp bölme sakın!
Bütün kalbinle inan, gör ki zafer pek yakın.
Gövdeden ayrılan uzuv nasıl feda ederse canı,
Hakk’ı görmezse göz, zifiri karanlıktır her yanı.

​Ayet ayet dokunmuş kutsal nizamın yolu,
Cımbızla ayıklayan bilmez, neresi doğru?
Dine kör bakan kimse düşer diz üstü yere,
Hayat onun için dönüşür bir cendereye.

Halbuki Kur’an, müminin tek ölçüsü;
Onu yaşatmak olmalı müminin tek ülküsü!
​Ne ahlakı dışlanır ne hükmünden geçilir,
Ona teslim olan kalbe itminanlar biçilir.

Dokunmalı hayatın her anına kelâmı,
Ancak böyle bulur kul, varlıktaki anlamı.
​Şer odakları kuşatmış, sinsi bir erk her yönde,
Hedef almış neslini, gözü yok başka şeyde!

Ekranlardan dökülen zehir yıkar yuvaları;mızı
Kur’an’la tahkim etmezsek söndürürler ocağımızı.