Avutmuşlar, avunmuşuz yıllardan beri;
"İslam ilerliyor" derken, saymışız hep geri geri.
Unutmuşuz Allah’ı, tapmışız paraya pula;
Gerçekle yüzleşince, koparıyoruz yaygara.

​Kurban ettiler vehimlerne şu aziz milleti,
Telkin ettiler "din" diye, bid’at ve hurafeyi.
Bu telkinin özünde; hak yok, adalet yok;
Göze çarpan tek şey var: Ayrılık çok, birlik yok!

Anlamıyor insanlar, akletmiyor hikmeti,
İslam yermiştir her daim cehaleti, gafleti.
İslamın emirleri yaşanmazsa hayatta;
Değersizdir tüm varlık; hem arz hem semavatta.

​Uyan artık Müslüman! ne oyalanırsın?
Gerçeği kavramaktan neden hep kaçınırsın?
İslam öyle bir dindir ki; birlik, kardeşlik dini!
Parçalanma, birlik ol; ey İslam’ın erleri!

​Vadlerle uyutuldun; hem atıl bırakıldın,
Gözünü aç, gerçeği gör; cehalete kapıldın.
"Bizi aldatanlar bizden olamaz" billah;
Bu hükmü bildiren zat sevgili Habibullah