Sandıktan mimikler...
Sıladaki yazgımda bir güneş
Gölge altlarında ıslatırdı beni hep Ne de olsa Işıktım Aşık oldum sukutuna materyal bir hilenin İsmi lazım değil bana Ölüm kıyısında birkaç tortul bırakır sinemde belki Maviliklerde g/izlerken ezgilerini K(ah)ırda kalacak mateme şiyârdır Teneffüse çıkardım ilham perilerimi çünkü düş/önce artık sevinçlerim var harflere asılı Genzi yanık bir düğmeye yumuşak sözler diziliyken Köz _ sa(n)(d)ık _ gibi miyim sana... Kül olmuş bir k/ağıdın Makbere değdirmişse oyuncağını Tanrı Bir damla suylan bir karış toprak olunca sonu Ne hasretler yetişir Ne özlemler bilir misin? Zannet ki Sadece mimiklerle h/alaydır kapıma sığ(ın)an Gezgin imgeler... |