Bir gün;
İki eski arkadaş yolda karşılaşır
Ve o bilindik soruyu sorarlar birbirlerine
Nasılsın
Ve yine o bilindik klişe cevap gelir
İyiyim.
Sen nasılsın
Ben de iyiyim

Biraz hal hatır
Biraz çoluk çocuk
Biraz hayat memat işleri
Ayak üstü küçük muhabbet işte
Sonra görüşürüz deyip ayrılırlar nihayetinde

Ve düşünür bir taraf

Yıllar sonra birbirlerini görmüş olmanın heyacanı şurda dursun
Ne kadar değişmiş,kilo almış biraz
O eski halinden eser kalmamış
Aslında mutlu da değildi sanki
Gözlerini kaçırdı hep konuşurken
Konuşması da pek bir yapmacıktı
Hıhhh ...

düşünür ağır adımlarla uzaklaşırken
Acaba gerçekten iyi mi
Yoksa benim gibi
yalan mı söylüyor diye



ve gördüm ki
yalan söylüyordun
bin kederin ardına sığınan yorgun kalbini hiçe sayıp
kahkahalar sıralanıyordu dudaklarında
gözlerin
mutluluğun mümessili gibiydi sanki
konuşmasak diyordum içimden,
öylece sussak
yüreğimizi hissetsek
üstümüze giydirilen mutluluk pozlarından sıyrılıp
biraz da gerçeklerden bahsetsek


Ben hiç iyi değilim mesala
Sen iyi misin?
Hadi gel
Oturalım bir köşeye
Tekme tokat girişelim hayatımızdaki bütün kötülüklere

zırhımı kuşanıp geleyim o zaman
bir de tavan arasındaki eski gaz lambasını alayım
önümüz karanlık ne de olsa
bir de çocukluktan kalma gülüşlerim var tabi
onları da aldım mı tamamdır
belki masum düşlerimi görünce
hayat kıymaz bana
bize
hepimize



Meryem Ayan