![]() Bitmiyor Ayrılık
Ne sevdalar verdi, verecek haz
Tutkunlukla geçen ömür hicaz Ve ne kadar dirensek nafiledir En nihayetinde düşer bahta karanlık Anlıyorum ki bitmeyecek ayrılık. Söz de geçmez ki gönle, Umut der Her umut yolunda sarsılır, derbeder Belki de onun inadınadır hayat Hepsini toparlasan da nafiledir Gülüşlerin sayısı pek de azdır. Kanatlanmak isteriz ta ötelere Küsmesin kimseler bu duygu seline Öylesine yüklü ki defteri yüreğin Asla da duymamıştı kimseye kin Her şerde hayrı aramaktır öz, lâkin Der içerden bir ses, sen iyisin. Geceyi edinsek dost,gün küser Sabaha hayır verilir mi, mukadder Ve aldıkça bu yollarda tecrübeyi Susmayı yeğleriz o günden beri Ne asla ne de keşkelere yaslanmadık Bizi bir tek yıkan vardı, zehirli ok Tam tutmuşken hazzı, aldı ayrılık. Bir masal ile öykü arasında gideriz Umutla masalı, grrçekle öykümüzü yazarız Kocaman bir petek bu emek ister Alında ter, zihinse beter mi beter Ve isyanın sınırında, deriz ki yeter. Bedenin yankısında halen varız, gölgeyiz Büyük seçimlerin elbette arefesindeyiz Hem yanar hem de söneriz, belirsiz Bir yanımızda neşe, ötesinde kimsesiz Gülleri derlerken esen güz yelinde Puslanır akıl, hissiyatlar karmakarışık Anlarız yaklaşmakta olanı, o tanıdık Ve vurur mührünü her perdeye bir ayrılık. Oğuzhan Külte |