![]() TOZLANAN TAKVİM
Kesemizden eksiliyor zaman
Ruhumuzda kapanmayan kesikler bırakarak Heybemiz hisli harikalar kumpanyası Ne ararsan var Bir kuple sevinç Çokça hüzün Bütünüyle kursağımızda kalan hayaller Ve aşklar içli hikayeleriyle Mütemadiyen soluyor tozlanan takvimde Durmuyor yerinde zaman Iradıkça ırıyor çelik çomağım, yedi tuğlam, bilyelerim, topacım Çizgisiz defterdeki el yazım Lise sırama kazıdığım adın Devrim sonrası ıstıraplarım Kaybedişlerim kendimi fikrimin arka bahçelerinde Yarım yamalak uykularda ismini anışlarım Dönüp dolaşıp yüreğine varışlarım Mütemadiyen soluyor tozlanan takvimde Rüzgarın önüne katılmış zaman Bir adı, tarifi yok Yok duru durağı Hangi mevsimi yakalasam damarlarım patlıyor Atamıyorum bir adım öteye Özlemlerimin yakasını ilikliyorum Büyüyor içimdeki tarifsiz boşluk Kayıplarımı toparlıyorum ömrümün ucundan Saçların düşüyor avuçlarıma Ah zamanı vurmalıyım alnından Durmalı bal köpüren gözbebeklerinde Bunca yaşanmışlık, direniş ve sevda Mütemadiyen soluyor tozlanan takvimde Kalbimizden vuruyor zaman Dünümüzü gizli bir el gibi çalıyor heybemizden Heybemiz mirası kıymıklı ömrümüzün Kaybederek yaş alıyor insan Kaybolarak anılar sokağında Kırk altıncı basamağındayım bugün dünya sürgünümün Yaklaşıyorum bir adım daha vuslata Hatıralar sarıldıkça bir baştan diğer başa Gözyaşı yağmuru düşüyor şehrime Yağmur sessizliğinde çiseliyorsun şimdi Süt beyaz ellerin ellerimde Dudaklarıma konan türküyü ıslıklıyorum Geçip giden yılları düşleyip sayıklayarak Ölüm meleğine göz kırpıyorum Başımdaki akları seçip ayıklayarak Susarak yaşlanıyor insan Pusarak köşesine acının Matemi, hasreti cümle sevişi Mütemadiyen soluyor tozlanan takvimde |
Ne kadar doğru ve ne kadar derin
Şiir baştan sona çok güzel
Tebrikler Sevgiyle hep