Gecenin karanlığına renksiz Şiirler yazıyorum,
Her mısrada duygularımı içine gömüyorum,
Yalnızlık kulesinden Haykırışlarım hep boşluğa karışır,
Ben beni bildim bileli umutlarım ufkum sonsuzluğa kavuşur,

karanlığın kollarında huzur arayan ben,
Düşlerim Kanat çırpar Hayallerim hangi dala konar ,
Gecenin sessizliğinde yüreğime dinginlik çöker,
Bu kavşaklar benim ruhumu nereye çeker;

Ay Işığında Yollara düşerdim eskiden,
Şimdi aydınlık güneşin altında yolları bulamayan ben,
Mezarlıkta bir taş mı dikilmiş acep benim adıma,
O halde nedir bu başımdaki geçmeyen duman,

Ey Gönlüm sabırsızlanma bir gün olur,
Avucumuz da taşıdığımız tomurcuklar ansızın patlar,
Ben mi bu ellerin yabancısı bu eller mi bana yabancı,
Ey Gönlüm Sema ile arz arasında yerim ......Sema ile arz arasında benim

Erol KEKEÇ/27.06.2024/12.30/Namazgah/İST