Faali meçhul ne de çok birikti zemin, bataklık
Belli ki bundandır yüreklerde yaşanan çoraklık
İstemesek de giriyorlar içine güzelim yaşamın,
Arar oluyoruz bu sebepten eşten, dosttan sıcaklık.

Bir kahve faslı gibi samimiyetle akmalı gün
Girmemeli ki içine karanlık, içte yaşansın düğün
Her darbesini yumuşatmak mümkün belki de
Elerken geçenleri bir bir keyfiyet ve özenle
Saflığın ışıldadığı gibi berraklaşmalıdır ömrün.

Farklılıklardan müteessir değiliz, onlar renk
Ne denli zıt olsa da her insan vermeli ahenk
Teamüller mi yoksa ilkeler midir öncelikli
Bu soruların detaylarında hayatın esenliği gizli.

Bazen değil bir, bin bir çiçek gelmez kafi
Oysa aranan hassasiyet gerektirmez keyfi
Sadece olduğumuz gibi görünmektir mesele
Yahut ta göründüğümüz olmalı bizdeki öz de.

Öngörülemez oluyor tepkileri insanların
Oysa bir günlük, haftalık ve hatta aylık
Nasıl da büyük yüzdeyle ve şaşırtmadan
Hazırlanmaya araçtır yarına, durumları havanın.
Ne burkulur ayak ne küser, gocunur gönül
Hatta idmanlılar için de gün olur bir ödül
Küçük toleranslar kurtarır her şekilde akışı
Ya nazar katındaki bakışlar, onlar neyin hesabı?

Dediklerimiz tesir edememişken karşı cepheye
Diyemediklerimiz de durur geride, tesirsizce
Hep kendini özne kılanlardan çekmedik mi
Keşke ara ara bir adım kalabilselerdi geride.

Bizi daha biz edenler de vardı, tükendiler
Bizi bizden edenler bitmedi, hep yüklendiler
Ve nasıl olursa olsun gelir bir anda sırası
Tam da o vakit dermek gerekir sözde esası.

Bir yaramız olsa ne fark eden bedenden
Hatta, onlarcası için bulunur anlamlı neden
Ne yazık ki, duygu zeminde almaya gör yarayı
Şifası pek bulunmaz, koparttırır içte yaygarayı.

Bir gayri ihtiyarı sebeple açmışsam derdi
Gölge Ozan olarak öderim elbette diyeti
Zannımca başkalarından gelmişse tufan
En azından yürek muttakidir, olurum kalkan.

Karakterce doluluk ne güzeldir, eşsiz hazine
Başkalarının yoluna, ifadesine engel olma
Kuruntularından sıyrıl, dönersin ta özüne
Burul fakat, buruk duygulara asla yol açma.

Oğuzhan KÜLTE