Kime sorsak şikâyetçi hayattan
Ne gündüzü verir onun huzur
Ne gecesinde biter zifiri karanlık
Belki de bir küçük kıvılcımı bekler
İstenir ki doğsun şu içe, baht açsın güneş
Bitsin artık iç kemiren, öldüren şu bedbahtlık.

Var mıdır içi ve dışıyla gülebilenler
Bakma sakın suretlere bu aldanıştır
Sarıp sarmalayan ve iç kemiren kuruntu
Eksik bırakmaz ki, uğrar her bir haneye
Bir de vesveseler var ya tam bir iç kurdu
Ruhu anbean soldurarak çöle döndüren
Tam da anlamıyla kelimenin, inanın cellattır.

Mutluluk hep koşulandır her an peşinde
Kimler yitmedi ki o yolların kumunda, selinde
Bulanı var mıdır bilinmez, tam bir muamma
İçte yaşananı sorma, çetindir muhasara
Bulanlar talihli de var ki, o her şeye değer
Böylesi yolda duyguları sor bir bakalım
Anlatılamaz lâl olur dil, ağardı sakalım.
Haydi ağlarını savur sen de masmavi denize
Ne var ise kısmetinde dene bakalım.

Gönüllerin net hedefi ve ortaklığı
İnsanları yaklaştıran duygu bağlığı
Ben, sen savaşımı buna hep engel
Benleri bize evirmekse tüm ömre bedel
Efsunu bir hayat güzel, hem de mukadder
Bulanı var mıymış onun sorsaydık eğer.

Nefsi ile kavgası bitmez ise insanın
Çekilir damarından can, akıtmaz kanın
Çok gördük bu manzarayı siz de inanın
Maddi hezeyanlar bitsin der gölge ozan
Ona rağmen esenlikler, koca bir yalan
Cümle kulu gelsin diye bekler kabristan
Ve hayata gülüşlerdi katar bir değer
Gerçekleri şu yürekle görmüşsek eğer.

Oğuzhan KÜLTE