Gecenin karanlığında üşüyor yüreğim,
Tenim sıcak,ruhum buz tutmuş...
Şu karanlıklar ki,
Omuzlarıma vurmuş koca bir sızı...
Şu ayın ışığı vurur penceremden,
Derme çatma duvarlara...
Bir soğuk vurur dehlizlerden,
Buz tutmuş ruhuma...

Gecenin karanlığında üşüyor yüreğim,
Uzaklara dalıp gitse de gözüm...
Bilemem aynı mıdır,
Şu bankları, kaldırımları ıslatan yağmurla,
Şu dizeleri, sayfaları ıslatan gözyaşım...
Bilemem aynı mıdır,
Her aynaya baktığımda gördüğüm
Şu yirmili yaşlarım,
Her aynaya baktığımda göreceğim,
Belki de göremeyeceğim ellili yaşlarım...

Gecenin karanlığında üşüyor yüreğim,
Saatler hep on ikiyi aşkın...
Ayın ışığı vursa da penceremden
Kasvete bulanmış sanki perdeler...
Artık adına şiirler yazmaktan başka
Neye yarar bu geceler...
Bir hikaye daha biterken
Bir şeyler hep eksik kalıyorsa,
Artık neye yarar şu dizeler...